Bırakıp gittiğin zaman beni
Dünya terkediyor beni
Bir garip duyguyla öyle
Yapayalnız kalıyorum
Kısa sürüyor verdiğin esenlik
Kuşkular ikircikler içinde
Başlıyor bekleyişin işkencesi
Hiçbir yere sığamıyorum
Hele bir de uzadımı arayışın
Unutulmak korkusuyla tedirgin
Tükeniyor kalbimin direnci
Aykırı sularda bungun
Bir çürük tekne gibi
Rüzgarını özlüyorum.
ŞÜKRÜ ERBAŞ
bir adam
1 hafta önce
4 yorum:
24 Temmuz 2008 04:52
Çok güzel bir şiirdi bu Turuncum:)
26 Temmuz 2008 15:07
Bazen rüzgarı özlemek değil de, rüzgarın ismini bile duymak düşünmek çürütüyor içimizdeki tekneyi. Unutmak, uzak olmak, özlemek, aşk, özlemler hepsi saçlarımızdaki tokalar gibi bir bir dizilip arkamızda kalıyor ve sadece kafamızda olduklarını içimizde olduklarını biliyoruz ve gözyaşlarımızın denizinde tek başımıza boğuluyoruz.
30 Temmuz 2008 13:20
şiiri anlayanına okutmalı,şiiri anlayanına yazdırmalı,şiir; sevdaların acılara,hasrete,arzulara çalınmış,salınmış yanı...
Hangi Aşık,Şairini anladı ki?
SEvgilerimle...
30 Temmuz 2008 15:15
Yürü be royal! Ne güsel yazdın mükemmelsin ::)
Yorum Gönder